თეორია:პროტოკოლები:IPv6

WiKi MikroTik geo გვერდიდან
Jump to navigation Jump to search

IPv6 (Internet Protocol version 6) — P პროტოკოლის ახალი ვერსია, მიზნად ისახავს პრობლემების გადაჭრას, რომელიც შეექმნა წინა ვერსიას (IPv4) ინტერნეტში მისი გამოყენების დროს, მისამართის სიგრძე 128 ბიტის ნაცვლად 32-ის გამოყენებით. პროტოკოლი შეიმუშავა IETF–მა.

ამჟამად, IPv6 პროტოკოლი უკვე გამოიყენება მთელ მსოფლიოში რამდენიმე ათას ქსელში (2013 წლის შემოდგომაზე 14,000-ზე მეტი ქსელი), მაგრამ ის ჯერ კიდევ არ არის ისეთი ფართოდ გავრცელებული ინტერნეტში, როგორც IPv4. 2012 წლის ბოლოს, ქსელის ტრაფიკაში IPv6– ის წილი დაახლოებით 1 იყო. 2013 წლის ბოლოსთვის მოსალოდნელი იყო ზრდა 3-მდე. საქართველოში სატელეკომუნიკაციო ოპერატორების მიერ კომერციული გამოყენება მცირეა (ტრეფიკის არა უმეტეს 1%). მრავალი ქართული დომენის რეგისტრატორის DNS სერვერები და ჰოსტინგ პროვაიდერები იყენებენ IPv6.

IPv4 მისამართის სივრცის დასრულების შემდეგ, ორი პროტოკოლის სტეკი — IPv6 და IPv4 — პარალელურად იქნება გამოყენებული (dual stack), IPv6 ტრაფიკის წილის თანდათანობითი ზრდა, IPv4–სთან შედარებით. ასეთი სიტუაცია შესაძლებელი გახდება უზარმაზარი რაოდენობის მოწყობილობების არსებობის შედეგად, მათ შორის მოძველებული მოწყობილობების ჩათვლით, რომლებიც არ არის მხარდაჭერილი IPv6-თ და მოითხოვს სპეციალურ კონვერტაციას მოწყობილობებთან მუშაობისათვის, მხოლოდ IPv6 გამოყენებით.

შექმნის ისტორია

1980-იანი წლების ბოლოს აშკარა გახდა ინტერნეტით მისამართის სივრცის შენარჩუნების გზების შემუშავების აუცილებლობა. 90-იანი წლების დასაწყისში, უკლასო მისამართის შემოღების მიუხედავად, ცხადი გახდა, რომ ეს საკმარისი არ იყო მისამართის ამოწურვის თავიდან ასაცილებლად და საჭირო გახდა შემდგომი ცვლილებები ინტერნეტ ინფრასტრუქტურაში. 1992 წლის დასაწყისისთვის გამოჩნდა რამდენიმე წინადადება, ხოლო 1992 წლის ბოლოს, IETF– მა გამოაცხადა კონკურსი სამუშაო ჯგუფებისთვის, შემდეგი თაობის ინტერნეტ – პროტოკოლის შესაქმნელად (IP Next Generation — IPng). 1994 წლის 25 ივლისს IETF– მა დაამტკიცა IPng მოდელი, რამდენიმე IPng სამუშაო ჯგუფის შექმნით. 1996 წლისთვის გამოვიდა RFC სერია, რომელიც განსაზღვრავს ინტერნეტ პროტოკოლის ვერსიას 6, დაწყებული RFC 1883.

IETF-მა დაასახელა ახალი პროტოკოლის ვერსია 6, მას შემდეგ, რაც მე –5 ვერსია ადრე იყო დანიშნული ექსპერიმენტულ პროტოკოლად, შექმნილია ვიდეო და აუდიოს გადასაცემად.

IPv4 მისამართების ამოწურვა

IPv4 მისამართების ამოწურვა IPv4 მისამართების სრულად ამოწურვისთვის დროის შეფასებები 2000-იან წლებში განსხვავდებოდა. ასე რომ, 2003 წელს, APNIC- ის დირექტორმა პოლ ვილსონმა (Paul Wilson) თქვა, რომ ამ დროისთვის ინტერნეტის განლაგების ტემპის გათვალისწინებით, უფასო მისამართების სივრცე გაგრძელდებოდა ერთიდან ორ ათწლეულზე. 2005 წლის სექტემბერში, Cisco Systems– მა განაცხადა, რომ ხელმისაწვდომი მისამართების პულა საკმარისი იქნება 4-5 წლის განმავლობაში.

2011 წლის 3 თებერვალს, სააგენტო IANA-მ გნუსაზღვრა ბოლო 5 ბლოკი /8 IPv4 რეგიონალურ ინტერნეტ რეგისტრატორებს. ამ ეტაპზე, მოსალოდნელი იყო, რომ საერთო მარაგი მისამართების თავისუფალი ბლოკები რეგიონალურ ინტერნეტ რეგისტრატორებს (RIR) ამოეწურწბათ ვადის განმავლობაში ექვსი თვიდან (APNIC) ხუთ წლამდე (AfriNIC).

2015 წლის სექტემბრის მდგომარეობით, IPv4 მისამართების უფასო ბლოკების მთლიანი მარაგის ამოწურვის შესახებ და ყველა რეგიონალური რეგისტრატორის მიერ გამოცხადებული ახალი მისამართების დიაპაზონის გაცემის შეზღუდვები, გარდა AfriNIC; ARIN გამოაცხადა IPv4 უფასო მისამართების სრული ამოწურვის შესახებ, და სხვა რეგისტრატორებისთვის, ეს მომენტში პროგნოზირებულია დაწყებული 2017 წლიდან. IPv4 მისამართების გამოყოფა ევროპაში, აზიასა და ლათინურ ამერიკაში (რეგისტრატორები APNIC, RIPE NCC და LACNIC) გრძელდება ბლოკებად /22 (1024 მისამართით)

პროტოკოლის ტესტირება

2011 წლის 8 ივნისს გაიმართა IPv6 საერთაშორისო დღე — ღონისძიება, გლობალური ინტერნეტ საზოგადოების მზაობის შემოწმება IPv4–დან IPv6–ზე გადასვლისთვის, აქციის ფარგლებში მონაწილე კომპაიებმა თავიანთ საიტებზე დაამატეს IPv6-ჩანაწერები ერთი დღით. ტესტირება წარმატებით დასრულდა, გაანალიზდება დაგროვილი მონაცემები და გათვალისწინებული იქნება პროტოკოლის შემდგომი შესრულების დროს და რეკომენდაციების შედგენისათვის.

პროტოკოლის დანერგვა

IPv6-ზე გადასვლა დაიწყო განხორციელება Google-ში 2008 წლიდან. IPv6 ტესტირება წარმატებულად არის აღიარებული. 2012 წლის 6 ივნისს გაიმართა მსოფლიო გაშვება IPv6-ის. ინტერნეტ პროვაიდერები რთავენ IPv6 როგორც მინიმუმ თავიანთი მომხმარებლების 1 %-თვის (უკვე გამოიწერეს AT&T, Comcast, Free Telecom, Internode, KDDI, Time Warner Cable, XS4ALL). ქსელის მოწყობილობების მწარმოებლები ააქტიურებენ IPv6 როგორც მარშრუტიზატორის ნაგულისხმევ პარამეტრებს (Cisco, D-Link). ვებ კომპანიები რთავენ IPv6 მათ ძირითად საიტებზე (Google, Facebook, Microsoft Bing, Yahoo), და ზოგიერთებს ასევე გადაყავთ IPv6-ზე კორპორაციული ქსელები. მობილური ქსელების LTE სტანდარტულ სპეციფიკაციაში მითითებულია ვალდებულება IPv6 პროტოკოლის მხარდაჭერის აუცილებლობა.

შედარება IPv4-თან

ზოგჯერ მტკიცდება, რომ ახალ პროტოკოლს შეუძლია უზრუნველყოს 5·1028-მდე მისამართი დედამიწის თითოეულ მოსახლეზე. ასეთი დიდი მისამართების სივრცე დაინერგა იერარქიული მისამართების გულისთვის (ეს ამარტივებს მარშრუტიზაციას). ამასთან, მისამართების გაზრდილი სივრცე NAT-ს გახდის არა აუცილებელს. IPv6-ის კლასიკური გამოყენება (ქსელში /64 ერთ აბონენტზე; გამოიყენება მხოლოდ unicast-ადრესაცია) შესაძლებელს გახდის დედამიწის თითოეულ მოსახლეზე 300 მილიონზე მეტი IP მისამართის გამოყენებას.

IPv6-დან ამოღებულია ფუნქციები, რომლების ართულებს მარშრუტიზატორის მუშაობას:

  • მარშრუტიზატორებმა აღარ უნდა მოახდინონ პაკეტების ფრაგმენტირება, ამის ნაცვლად, პაკეტი გაუქმნდება ICMP-შეტყობინებიდან MTU-ს გადამეტების შესახებ. გადამცემი მხარე IPv6-ში, ამრიგად, განწირულია Path MTU discovery ტექნოლოგიის გამოყენებაზე. პროტოკოლების უკეთესი მუშაობისათვის, მომთხოვნი დანაკარგებზე, მინიმალური MTU უნდა აიწიოს 1280 ბაიტამდე. ფრაგმენტაცია მხარდაჭერილია როგორც ოფცია (პაკეტის ფრაგმენტაციის შესახებ ინფორმაცია ამოღებულია ძირითადი სათაურიდან გაფართოებაში) და შესაძლებელია მხოლოდ გაგზავნის მხარის ინიციატივით.
  • IP-საღაურიდან ამოღებულია საკონტროლო ჯამი. იმის გათვალისწინებით, რომ არხის ტიპის (Ethernet) და სატრანსპორტო (TCP და UDP) პროტოკოლებს აქვთ საკუთარი საკონტროლო ჯამი, კიდევ ერთი საკონტროლო ჯამი IP-ის დონეზე აღიქმება, როგორც ზედმეტი. გარდა ამისა, ველის მოდიფიკაცია hop limit (ან TTL IPv4-ში) თითოეულ მარშრუტიზატორზე IPv4-ში იწვევდა მის მუდმივად გადაანგარისებას.

IPv6 მისამართის უზარმაზარი ზომების მიუხედავად, ამ გაუმჯობესებების წყალობით პაკეტის სათაური მხოლოდ გაორმაგდა: 20-დან 40 ბაიტამდე.

IPv6-ის გაუმჯობესება IPv4-თან შედარებით:

  • სუპერ სწრაფი ქსელებში შესაძლებელია უზარმაზარი პაკეტების (ჯამბოგრამების) მხარდაჭერა - 4 გიგაბაიტიანამდე;
  • Time to Live სახელი შეეცვალა Hop Limit-ით;
  • გამოჩნდა პაკეტების ეტიკეტები და ტრაფიკის კლასები;
  • გამოჩნდა Multicast მაუწყებლობა.


ავტოკონფიგურაცია (Stateless address autoconfiguration — SLAAC)

ქსელის ინტერფეისის ინიციალიზაციისას მას ენიჭება ლოკალური IPv6 მისამართი, რომელიც შესდგება fe80::/10 პრეფიქსისგან და ინტერფეისის იდენტიფიკატორისაგან, რომელიც მდებარეობს მისამართის უმცროს ადგილას. როგორც ინტერფეისის იდენტიფიკატორი ხშირად გამოიყენება 64-ბიტიანი გაფართოებული უნიკალური იდენტიფიკატორი EUI-64, რომელიც ხშირად ასოცირდება MAC მისამართით. ლოკალური მისამართი მოქმედებს მხოლოდ არხის დონის ქსელის სეგმენტის საზღვრებში და გამოიყენება საინფორმაციო ICMPv6 პაკეტების გაცვლისათვის.

სხვა მისამართების კონფიგურაციისთვის, კვანძს შეუძლია მოსთხოვოს ინფორმაცია მარშრუტიზატორს ქსელის პარამეტრების შესახებ, ICMPv6 შეტყობინების გაგზავნისას «Router Solicitation» მარშრუტიზატორების ჯგუფურ მისამართზე. მარშრუტიზატორები, რომლებიც ამ შეტყობინებას იღებენ, პასუხობენ ICMPv6 შეტყობინებით «Router Advertisement», რომელიც შეიძლება შეიცავდეს ინფორმაციას ქსელის პრეფიქსის შესახებ, gateway-ის მისამართი, რეკურსიული DNS სერვერების მისამართები, MTU და მრავალი სხვა პარამეტრი. ქსელის პრეფიქსი და ინტერფეისის იდენტიფიკატორი გაერთიანებისას, gateway იღებს ახალ მისამართს. პერსონალური მონაცემების დასაცავად, ინტერფეისის იდენტიფიკატორი შეიძლება შეიცვალოს ფსევდო შემთხვევითი ნომრით.

უფრო მეტი ადმინისტრაციული კონტროლისთვის, DHCPv6 შეიძლება გამოყენებულ იქნას, საშუალებას აძლევს მარშრუტიზატორის ადმინისტრატორს მიუთითოს gateway კონკრეტული მისამართი.

პროვაიდერებისათვის შეიძლება გამოყენებულ იქნას კლიენტზე პრეფიქსის დელეგირების ფუნქცია, რაც საშუალებას აძლევს კლიენტს უბრალოდ გადავიდეს პროვაიდერიდან პროვაიდერზე, ნებისმიერი პარამეტრის შეცვლის გარეშე.

ნაკადების ტეგები

IPV6 პროტოკოლში "ნაკადების ტეგების" ველის შემოღებამ შეიძლება მნიშვნელოვნად გაამარტივოს მარშრუტიზაციის პროცედურა ერთიანი პაკეტის ნაკადისთვის. ნაკადი — ეს არის პაკეტების თანმიმდევრობა, გამგზავნის მიერ კონკრეტული ადრესატისთვის გაგზავნილი. ითვლება, რომ მოცემული ნაკადის ყველა პაკეტი უნდა დაექვემდებაროს გარკვეულ დამუშავებას. ამ დამუშავების ბუნება დგინდება დამატებითი სათაურებით.

ნებადართულია რამოდენიმე ნაკადის არსებობა გამგზავნსა და მიმღებს შორის. ნაკადების ტეგები ენიჭება კვანძით-გამგზავნის გენერაციის გზით ფსევდო შემთხვევითი 20 ბიტიანი ნომერით. იმავე ნაკადზე ყველა პაკეტს უნდა ჰქონდეს იგივე სათაურები, რომლებიც დამუშავებულია მარშრუტიზატორის მიერ.

პირველი პაკეტის მიღებისთანავე ნაკადების ტეგებით მარსრუტიზატორი აანალიზებს დამატებით სათაურებს, ასრულებს ამ სათაურების მიერ მითითებულ ფუნქციებს და იმახსოვრებს დამუშავების შედეგებს (შემდეგი კვანძის მისამართი, კონვერტაციის სათაურის პარამეტრები, მისამართების გადაადგილება მარშრუტიზაციის სათაურში და ა.შ.) ლოკალურ ქეშში. გასარები ასეთი ჩანაწერისათვის არის წყაროს მისამართის კომბინაცია და ნაკადების ტეგები. შემდეგი პაკეტები, იგივე წყაროს მისამართის კომბინაციით და ნაკადების ტეგები მოშავდება ქეშის ინფორმაციის გათვალისწინებით ყველა სათაურის ველების დეტალური ანალიზის გარეშე.

ქეშში ჩანაწერების არსებობის ხანგრძლივობა არ არის 6 წამზე მეტი, მაშინაც კი, თუ ამ ნაკადის პაკეტების მიღება გრძელდება. ქეშში ჩანაწერების განულებისას და შემდეგი ნაკადის პაკეტის მიღებისას პაკეტი მუშავდება ჩვეულებრის რეჟიმში, და მისთვის ქეშში ახალი ჩანაწერი წარმოიქმნება. უნდა აღინიშნოს, რომ პაკეტის სიცოცხლის ხანგრძლიობის დრო შეიძლება მკაფიოდ განისაზღვროს გამგზავნის კვანძის მიერ მართვის პროტოკოლის მეშვეობით ან კონვერტაციის სათაურის პარამეტრებით და შეიძლება აღემატებოდეს 6 წამს. IPv6 პროტოკოლში უსაფრთხოების უზრუნველყოფა ხორციელდება IPSec პროტოკოლის გამოყენებით, რომლის მხარდაჭერის არსებობა არის აუცილებელი პროტოკოლის მიმდინარე ვერსიისათვის.

QoS

მარშრუტიზატორები პაკეტის პრიორიტეტს განსაზღვრავენ Traffic Class ველიდან პირველი ექვსი ბიტის საფუძველზე. პირველი სამი ბიტი განსაზღვრავს ტრაფიკის კლასს, დანარჩენი ბიტი განსაზღვრავს წაშლის პრიორიტეტს. რაც უფრო მაღალია პრიორიტეტული მნიშვნელობა, უფრო მაღალია პაკეტის პრიორიტეტი.

IPv6 შემქმნელები გვაზლევენ რეკომენდაციას გამოვიყენოთ გარკვეული კატეგორიის პროგრამებისთვის შემდეგი ტრაფიკის კლასის კოდები:

ტრაფიკის კლასი დანიშნულება
0 არა დამახასიათებელი ტრაფიკი
1 ტრაფიკის შემავსებელი (ქსელის სიახლეები)
2 მცირე ინფორმაციული ტრაფიკი (ელ.ფოსტა)
3 სარეზერვო
4 მნიშვნელოვანი ტრაფიკი (FTP, HTTP, NFS)
5 სარეზერვო
6 ინტერაქტიული ტრაფიკი (Telnet, X-terminal, SSH)
7 მმართველი ტრაფიკი (ინფორმაცია მარშრუტის შესახებ, SNMP)

უსაფრთხოების მექანიზმები

SSL-ისა და TLS-სგან განსხვავებით, IPSec საშუალებას მოგცემთ დაშიფროთ ნებისმიერი მონაცემი (მათ შორის UDP ჩათვლით) პროგრამულ უზრუნველყოფაში რაიმე მხარდაჭერის საჭიროების გარეშე.

IPv6-ის ადრესაციის საფუძვლები

არსებობს სხვადასხვა ტიპის IPv6 მისამართები: ერთმხრივი (Unicast), ჯგუფური (Anycast) და მრავალმხრივი (Multicast).

Unicast ტიპის მისამართები ყველასთვის კარგად არის ცნობილი. ასეთი მისამართისთვის გაგზავნილი პაკეტი ზუსტად აღწევს ინტერფეისს, რომელიც შეესაბამება ამ მისამართს.

Anycast ტპის მისამართები სინტაქტიკურად არ განსხვავდება Unicast მისამართებიდან, მაგრამ ისინი მიმართავენ ინტერფეისების ჯგუფს. ასეთი მისამართისკენ მიმართული პაკეტი გადადის უახლოეს ინტერფეისზე (მარშრუტიზატორის მეტრიკის მიხედვით). Anycast მისამართების გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ მარშრუტიზატორების მიერ.

Multicast მისამართები განსაზღვრავს ინტერფეისების ჯგუფს. ასეთი მისამართისთვის გაგზავნილი პაკეტი მიაღწევს მრავალ ინტერფეისს, რომელიც დაკავშირებულია მულტიკასტ ჯგუფთან.

IPv4 სამაუწყებლო მისამართები (როგორც წესი, xxx.xxx.xxx.255) გამოხატულია როგორც IPv6 მულტიკასტიკური მისამართები.

მისამართები გამოყოფილია ორწერტილით (მაგ. fe80:0:0:0:200:f8ff: fe21:67cf). დიდი რაოდენობით ნულოვანი ჯგუფების გამოტოვება შესაძლებელია ორმაგი ორწერტილით (fe80::200:f8ff: fe21:67cf). ასეთი გამშვები უნდა იყოს მისამართშ ერთადერთი.

Unicast ტიპის მისამართები

  • გლობალური

შეესაბამება IPv4 გარე მისამართებს. შეიძლება იყოს ნებისმიერი დაუკავებელ დიაპაზონში. ამჟამად რეგიონალური ინტერნეტის რეგისტრატორები განსაზღვრავენ მისამართების ბლოკებს 2000::/3 (2000-დან:: 3FFF:FFFF:FFFF:FFFF:FFFF:FFFF:FFFF:FFFF -მდე).

  • Link-Local

შეესაბამება ავტომატურ კონფიგურაციას პროტოკოლის გამოყენებით APIPA IPv4 მისამართი. იწყება FE80.
გამოიყენება:

  1. როგორც წყაროს მისამართი Router Solicitation(RS)-თვისა და Router Advertisement(RA) შეტყობინებებისათვის, მარშრუტიზატორის გამოსავლენად
  2. მეზობლების აღმოსაჩენად (ექვივალენტი ARP IPv4-თვის)
  3. როგორც next-hop მისამართი მარსრუტებისათვის
  • Unique-Local

RFC 4193, შეესაბამება შიდა IP მისამართებს, რომელიც IPv4 ვერსიით იყო 10.0.0.0/8, 172.16.0.0/12 და 192.168.0.0/16. იწყება ციფრებით FC00 და FD00.

Multicast ტიპის მისამართები

Multicast მისამართები ორი ტიპისაა:

  • დანიშნულება (Assigned multicast) — სპეციალური მისამართები, რომლის დანიშნულება წინასწარ არის განსაზღვრული. ეს არის დარეზერვირებული წინასწარ განსაზღვრული მოწყობილობების ჯგუფებისათვის multicast მისამართები. ასეთი მისამართისთვის გაგზავნილი პაკეტს მიიღებს ყველა მოწყობილობა, რომელიც შედის ამ ჯგუფში.
  • მოთხოვნილი (Solicited multicast) — დანარჩენი მისამართები, რომელტა გამოყენებაც შეუძლიათ მოწყობილობებს პროგრამული დავალებებისათვის. ამ ტიპის მისამართი ავტომატურად ჩნდება, როდესაც unicast მისამართი გამოჩნდება ზოგიერთ ინტერფეისში. მისამართი ჩამოყალიბებულია ქსელიდან FF02:0:0:0:0:1:FF00::/104, დანარჩენი 24 ბიტი იგივეა, რაც კონფიგურირებული unicast მისამართი.

პაკეტის ფორმატი

IPv6 პაკეტი პაკეტები შესდგება საკონტროლო ინფორმაციისაგან, რომელიც აუცილებელია პაკეტის ადრესატისათვის მიწოდებისათვის, და სასარგებლო მონაცემები, რომელტა გაგზავნაც საჭიროა. საკონტროლო ინფორმაცია იყოფა მთავარ ფიქსირებულ სათაურის შიგთავსზე, და შეიცავს ერთ არა აუცილებელ დამატებით სათაურს. სასარგებლო მონაცემები, როგორც წესი, არის მონაცემთა გრაფიკი ან უფრო მაღალი სატრანსპორტო დონის ფრაგმენტის პროტოკოლი, მაგრამ შეიძლება არსებობდეს ქსელის დონის მონაცემები (მაგალითად ICMPv6), ან კიდევ არხის დონის (მაგალითად OSPF).

IPv6 პაკეტები ჩვეულებრივ გადაეცემა არხის დონის პროტოკოლების გამოყენებით, როგორიცაა Ethernet, რომელიც აინკაფსულირებს თითიეულ პაკეტს კადრში. მაგრამ IPv6 პაკეტის გადაცემა შესაძლებელია უფრო მაღალი დონის გვირაბის პროტოკოლის გამოყენებით, მაგალითად 6to4 ან Teredo.

ნოტაცია

IPv6 მისამართები ნაჩვენებია როგორც რვა ოთხნიშნა თექვსმეტობით რიცხვში (ე.ი. ჯგუფი ოთხი სიმბოლოთი), გამოყოფილი ორწერტილებით. მისამართის მაგალითი:

2001:0db8:11a3:09d7:1f34:8a2e:07a0:765d

თუ ზედიზედ ერთი ან მეტი ჯგუფი ტოლია 0000, მაშინ შესაძლებელია მათი გამოტოვება და შეიცვალოს ორმაგი ორწერტილით (::). მაგალიტად, 2001:0db8:0000:0000:0000:0000:ae21:ad12 შეიძლება შემცირდეს 2001:db8::ae21:ad12-მდე, ან 0000:0000:0000:0000:0000:0000:ae21:ad12 შეიძლება შემცირდეს ::ae21:ad12-მდე. შემცირებას სეიძლება არ დაექვემდებაროს 2 გაყოფილი ნულოვანი ჯგუფი ორაზროვნების შემთხვევისათვის.

IPv6 მისამართის URL- ში გამოყენებისას, თქვენ უნდა მიუთითოთ მისამართი კვადრატულ ფრჩხილებში:

http://[2001:0db8:11a3:09d7:1f34:8a2e:07a0:765d]/

თუ პორტის მითითება გჭირდებათ, მაშინ ის ფრჩხილების შემდეგ იწერება:

http://[2001:0db8:11a3:09d7:1f34:8a2e:07a0:765d]:8080/

დარეზერვირებული IPv6 მისამართები

IPv6 მისამართი პრეფიქსის სიგრძე (ბიტი) აღწერა შენიშვნები
:: 128 см. 0.0.0.0 в IPv4
::1 128 loopback адрес см. 127.0.0.1 в IPv4
::xx.xx.xx.xx 96 ჩაშენებული IPv4 ქვედა 32 ბიტი ეს არის IPv4 მისამართი. ასევე უწოდებენ IPv4 თავსებადი IPv6 მისამართთან. მოძველდა და უკვე აღარ გამოიყენება.
::ffff: xx.xx.xx.xx 96 IPv4 მისამართი, ასახული IPv6-ზე ქვედა 32 ბიტი ეს არის IPv4 მისამართი ჰოსტებისათვის, რომლებიც არ არის თავსებადი IPv6-თან.
64:ff9b:: 96 NAT64 დარეზერვირებულია IPv6 ქვექსელიდან წვდომისათვის გარე IPv4 ქსელთან, NAT64 ტრანსლაციის მექანიზმის საშუალებით
2001:: 32 Teredo დარეზერვირებულია Teredo ტუნელებისათვის RFC 4380-ში
2001:db8:: 32 დოკუმენტირება დარეზერვირებულია მაგალიტებისათვის RFC 3849 დოკუმენტაციაში
2002:: 16 6to4 დარეზერვირებულია ტუნელებისათვის 6to4 RFC 3056-ში
fe80:: — febf:: 10 link-local ანალიგი 169.254.0.0/16 IPv4-ში
fec0:: — feff:: 10 site-local მონიშნულია როგორც მოძველებული RFC 3879-შ (შიდა ქსელების ანალოგი 10.0.0.0; 172.16.0.0; 192.168.0.0)
fc00:: 7 Unique Local Unicast შეცვალა Site-Local RFC 4193
ff00:: 8 multicast